Monday, September 28, 2015

ஒரு டவுசர் கிழிந்த கதை

அப்போல்லாம் ஆறாம் ஆண்டுல படிச்சிட்டு இருந்திருப்பன் . ஜீன்ஸ்,ரவுசர் எல்லாம் என் வயசை ஒத்த பையங்க  போட ஆரம்பிச்சிட்டாங்க. எனக்கோ  பள்ளிகூடத்து யூனிபோர்மான  நீல கால்சட்டைதான் ரவுசர், டெனிம் எல்லாமே! எப்படா நாமளும் இப்பிடி ரவுசர் ஒன்ன வாங்கி போடுறன்னு நினைச்சு நினைச்சு "இதயம் பட முரளி " மாதிரி உருகி உருகி "டவுசரே என் டவுசரேன்னு" பாட்டு பாடியே திரிஞ்சுகிட்டு இருந்தேன் . அப்போதைய என் குடும்ப நிலமைக்கு  நொக்கியா 1100 மொடல் மொபைலே பெரிசு  எதுக்கு ஐபோனுக்கு எல்லாம்  ஆசைப்பட என்கிற   மாதிரித்தான் என் ஜீன்ஸ் ஆசையும் இருந்துச்சு ,அதால என் டவுசர் ஆசைய கிணத்து தண்ணியில கழுவிட்டு பள்ளிக்கால்சட்டையிலே துடைச்சிகிட்டன்.  

 .மொபைல் போன்ல "போல்டர் லொக்"  போட்டு பிட்டு படத்த பூட்டி வைக்கிற மாதிரி நானும் என் டவுசர் ஆசைய மனசுக்குள்ள பூட்டு போட்டே வச்சிருப்பன் .தைப்பொங்கல் சித்திரைவருசம் வர போகுது எண்டாலே  திரும்பவும் என் மனசுக்குள்ள ஓரமா டவுசர் போடுற  ஆசை நைலோன் கயிற்றுல ஊஞ்சல் கட்டி  ஆடும் . எப்படியாச்சும் இந்த முறை அப்பா கிட்ட கெஞ்சி கூத்தாடி அந்த டவுசர வாங்கி ரெண்டு காலையும் அதுக்குள்ள பூத்திட்டு நிண்டு ஒரு போட்டோ எடுக்கோனும் அதுதான் என் வாழ்க்கை உயர்ந்த லெட்சியமாவே அப்போ இருந்துச்சு. உடல் ரவுசருக்கு உயிரும் ரவுசருக்கே !!  அப்பிடின்னு வாய் மட்டுமில்ல உடம்பில இருக்கிற மூனுலட்சத்து மூப்பத்து மூனு கோடி செல் களும் ஒன்னு சேர்ந்து கோசம் போட்ட காலம்.  ஆனாலோ ஒவ்வொரு சித்திரைக்கும் , தைப்பொங்கலுக்கும்  டீ சேர்டோ அல்லது கால்சட்டையோதான் அம்மா கையால கிடைக்கும் . அப்பிடியே மனசுக்குள்ள ஓரத்தில ஊஞ்சல் ஆடிகிடந்த ரவுசர் ஆசை சூத்தடிபட கீழே உளுந்து கிடக்கும் . 

வரிசையா இருந்த அண்ணன்மாரின் ரவுசரை போட ஆசை இருந்தாலும் என் தன்மானம் ரெண்டு பேர் இருக்கவேண்டிய பஸ் சீட்ல உட்காந்திருக்கிற மெகாசைஸ் குண்டன் மாதிரி என ஆசைய கொஞ்சம் ஓரத்திலே உட்கார வச்சிருந்துச்சு . போனது போகட்டும் வருவது வரட்டும் என அண்ணாட ரவுசர எடுத்து போட நினைச்சப்பதான்  , முட்டுகட்டையா ஒரு விசயமே வந்துச்சு. ஜட்டி எனும் வஸ்துவை போட்டாத்தான் டவுசர் போடனுமாம் . அடச்சீ இந்த சுகந்திர இலங்கை திருநாட்டில் ஒரு மனிசன் ரவுசர் போட இவ்வளவோ பிரச்சனைய சமாளிக்கவேண்டி இருக்குதேன்னு நினைச்ச போதுதான் ஜட்டி மேட்டர்ல அவமானபட்ட  இன்னுமொரு மிகப்பெரிய சம்பவம் நினைவுக்கு வந்துச்சு.


என் கிளாஸ்ரூம்ல கொஞ்சம் உயரமா இருக்கிறதாலயோ என்னவோ  , ரவுண்டப் பண்ணி வந்த ஆர்மிகாரன் ரெயினிங் எடுத்த இயக்க காரனை விட்டு போட்டு  சும்மா இருக்கிற அப்பாவிய எட்டி புடிக்கிற மாதிரி எங்க P.T மாஸ்டர் என்னைய கபடி ரீமுக்கு செலட் செய்ய ,வருங்காலத்துல நாமளும் ஒரு சச்சினோ சங்ககாரவாகவோ ஆகிடலாமுன்னு மூளைய சுத்தி கலர் கலரா பட்டாம்பூச்சி வட்டமிட்டு ஆசைய தூண்ட  நானும் சரியின்னு  தலைய ஆட்டும் போது ஒரு நாள் இந்த கபடியால அவமானபடுவேன்னு என் மனசுக்குள்ள உட்காந்துருந்த நஸ்டராம்ஸ் சொல்லல.




ட் ரெயினிங் சீசன்  எல்லாம் நல்லபடியா போய்முடிச்சிட்டன் , விஜய்காந் மாதிரி பின்காலால எட்டி உதைக்கிறது, குருவி விஜய் மாதிரி அந்திரத்தில பறக்குறது அப்பிடியெல்லாம்  இல்லாம சும்மா ஹீரோ கையால அடிவாங்கன்னு வந்த வில்லனின் அடியாட்கள்ல நானும் ஒருத்தன் மாதிரிதான் அந்த கபடி மெட்சுக்கு செலக்ட் ஆகி போனேன். மெட்ச்க்கு டீம் செலக்ட் செய்யும் போதே என் முகத்த உத்து பார்த்தே , அந்த P.T வாத்தி நீ இங்கயே உட்காந்து தண்ணி கிண்னீ கேட்டா எடுத்து குடுன்னு சொல்லி என் சச்சின் டெண்டுல்கர் ஆசையிலே  5 லிட்டர்  மினரல் வோட்டர  ஊத்திட்டு போயிட்டான்.

உலகத்திலே இருக்கிற ஒட்டுமொத்த தெய்வத்தையும் கூப்பிட்டு ஓப்பாரி வைச்சு அழுதுச்சு என் மனசு, அப்பதான் என் மனசுக்குள்ள தூங்கிகிட்டு இருந்த கருப்பு ஆடு  முழிச்சி டீம்ல விளையாடுற யாருக்காச்சும் அடிபட்டு காயப்பட்டா நீதாண்டா விளையாடோனும் அப்பிடின்னு "கோலிங் பெல்" அடிச்சுவிட்டுச்சு.அக்கணமே என் வேண்டுதலோ யாருக்காச்சும் அடிபட்டுடனும் அவன் காயப்படோனும்
என டைவேர்ட் ஆனது, அம்மன் கோவிலுக்கு காவடி எடுப்பேன்னு கூட வேண்டிகிட்ட போது கூட அப்பிடி ஒரு அவமானம் நிகழுமென நினைச்சு கூட பார்கல.

நான் வச்ச வேண்டுதல் தெய்வங்களுக்கு கேட்டுச்சோ இல்லையோ எதிரணியில விளையாடுன ஒருத்தனுக்கு கேட்டிருக்கோனும் ! எங்க அணியில "ரைடு " போயிட்டு கோட்ட தொடப்போனவனை படக்கூடாத இடத்துல புடிச்சி இழுத்து அவனை அவுட் ஆக்க , ஆளும் அவுட் ஆகி அவனின் அந்தரங்க உறுப்பும் அவுட் ஆகிற நிலமைக்கு வந்துட்டான் .டீம்ல எல்லோரும் அப்செட் ஆகி போனாங்க , அவுட் ஆகின அவந்தான் கொஞ்சம் நல்லா விளையாட கூடியவன் .அவங்க எல்லோரும் சோகமா இருந்தாலும் நானோ உள்ளுக்குள்ள ஒரே பாட்டுல பணக்காரர் ஆன படையப்பா ரஜனி போல ஆகிட்டேன். என்னதான் இருந்தாலும் சோகமா மூஞ்ச வச்சிகிட்டு P.T வாத்தி கிட்ட போய் சேர்!! நான் இருக்கன் சேர் என் உயிரே போனாலும் சரி இந்த மெட்ச் வின் பண்ணுறம் சேர் என சொல்ல அவர் முகத்திலே பெரிய மிரட்சி ,அம்பி மாதிரி குந்திட்டு இருந்தவன் இப்போ அந்நியன் மாதிரி பேசுனா எப்பிடி? மிரளதானே செய்வார் . சரி சரி நீ விளையாடு என ஒரு வித தயக்கதோடே அனுப்பி வைச்சார் 

சுறா படத்துல விஜய் இன்ரோ சீன்ல தண்ணியே பிச்சிட்டு மேல பாய்ஞ்ச மாதிரியே கபடி கிரெண்டுக்குள்ள நான் பாய்ஞ்சி ஒரு வழியா பின்னாடி ஒளிஞ்சு ஒளிஞ்சு நின்னு எதிராளி ஒருத்தன கோழி அமுக்கிற மாதிரி அமுக்க உதவி செய்ய பார்த்துட்டு இருந்த P.T மாஸ்டர் மெல்ல மெல்ல சந்திரமுகியா மாறிக்கிட்டு வரும் உங்க மனைவி கங்காவ பாருங்கன்னு பக்கதிலே நிக்கிறவர் கிட்ட என்னை பத்தி சொல்வது போலவே பட்டுச்சு ! மொத்ததுல என்னைய ரொம்ம நல்லவன்னு நம்பிட்டாங்கன்னு நினைச்ச போதே  நானும் "ரைட் " போக வேண்டிய துர்ப்பார்கிய சூழ்நிலை உண்டாது . 

என் மைண்ட்ல கில்லி விஜய் ரொம்ம ஆழமா  போய் உட்காந்து கிட்டு போ போ போய் அவனதொடுன்னு ஓடர் போட்டுகிட்டு இருந்தாத்  மனசு பூரா வெறி இத விட்டா நீ சச்சின் மாதிரி ஆக வேற சான்ஸ் இல்ல விட்டுடாத சங்கர்னு சுத்திநிக்கிற மூனு லெச்சத்து மூப்பத்து முக்கோடி தேவர்களும்  சேர்ந்து கரகோஷம் போட்டாங்க  

கபடி கபடி கபடி சொல்லிக்கொண்டே என்  வலதுகால வைச்சே( முதல் முதலா வீட்டுக்குள்ள கால் எடுத்து வைக்கிற செண்டிமெண்ட்) உள்ள போயிட்டன் .அங்க எதிர்பக்கதிலே இருந்த நாலு பேரு நாலாயிரம் பேர தெரிஞ்சானுக எல்லாம் பயம் செய்யுற வேலை . கையும் ஓடல காலும் ஓடல எனும் மூத்தோர் வாக்கை முழுசா அனுபவிச்ச நேரம் அது . அப்போதான் விளங்கிச்சு எனக்கும் "பில்டிங் ஸ்ரோங்கு பேஸ்மெண்ட் ரொம்ப வீக்குன்னு" . மூச்ச புடிச்சிகிட்ட வலப்பக்கம் இடப்பக்கமுன்னு மாறி மாறி ஓடி ஒரு கட்டதுல ஏதாச்சும் உருப்படியா செய்வமேன்னு சூசைட் பண்ண முடிவெடுத்துது மனசு உள்கோட்டுல நிக்கிறவன் கால முன்னுக்கு வைச்சி டாண்ஸ் ஆடிட்டு இருப்பத ஒத்த கண்னாலே கண்டு மீனு சிக்கிடும் தூண்டில எட்டி போட்டுபார்க்கலாமேன்னு .அவன் காலை  என் காலாலே  நசிச்சி விடுவோமுன்னு கொஞ்சம் எட்டி அகட்டி கால வச்சன் பர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர் ஒரு சத்தம் என் மானம் மரியாதை எல்லாமே கீழால கிழிஞ்சு போன கால்சட்டை வழியா எதிரணி கோட்டுக்குள்ள கீழ வந்து கிடந்துச்சு 

உலகத்திலே இருக்கிற் ஒட்டு மொத்த ஜீவராசியும் ஒன்னா சேர்ந்து "கொல்" என சிரிச்ச மாதிரி இருந்துச்சு எதிரணி முதல் கொண்டு என் அணி ஆட்கள் வரை சிரிச்சு என் மானம் ரோசம் எல்லாம் இப்பிடி கவுட்டுக்குள்ளால வெளிய வந்து கிடந்துச்சு . என் P.T வாத்தி கிட்ட வந்து டேய் தம்பி ஜட்டி எல்லாம் போட மாட்டியான்னு கேட்டார் 

மார்பிலே பாய்ந்த அம்பை புடிச்சிட்டு தேர்சில்லு அடியிலே சரிஞ்சு கிடக்கிற கர்ணன் போல என் கால்சட்டை ஓட்டைய பொத்திபுடிச்சிட்டு  கபடி கோர்ட்டுக்கு வெளியில இருந்தேன் .துரியோததன் சபையிலே துகில் உரியப்பட்ட திரெளபதையா நான் பரிதவிச்சு நின்றப்ப ;ஆபத்தாண்டவனா என் P.T வாத்தியாரே இன்னுமொரு சோர்ட்ஸ் மாதிரி கொண்டு வந்து தந்து இத போட்டு விளையாடுன்னு 
சொல்லும் போதே மனசு  "நன்றிசொல்ல உனக்கு வார்த்தை இல்லை எனக்கு" ன்னு பாட்டு பாடியது .

மெல்லவும் முடியாம விழுங்கவும் முடியா அவமானம் அது !!!!!  அடுத்த தீபாவளியே சொந்தமா ரவுசர் போட்டாலும் அந்த கபடி விளையாட்ட டீ வியிலே பார்க்கும் போதெல்லாம் இப்போவும் ரவுசர் போட நான் பட்ட பாடு நினைவுக்கு வரும் ஆனாலும்  ! நாளாக நாளாக  "இதுவும் கடந்துபோம்"  எனும் போர்மியுலாவில் அந்த சம்பவம் கடந்து போய்விட்டது அதையெல்லாம்   தாண்டி இப்போ  டெனிம் ,அது இதுன்னு ஜீன்ஸ்  போட்டாலும்  இப்போ கூட புதுசா ஜீன்ஸ்  வாங்கும் போது அந்த கபடி முதல் ரவுசர் வரை நினையாமல் இருந்ததில்லை .ஆயிரம் சுகம் தரும் ஒரு அனுபவ  புதையல் அது !!!

Saturday, September 19, 2015

கல்யாண நாள்

என் கை ,கால் ,மூளை என எதுவுமே ஓடவில்லை ஆனால் சுவரில் தொங்கிகொண்டிருக்கும் அந்த ஆங்கிலேயர் காலத்து  கடிகாரம் ""டிக்" "டிக்" சத்ததுடன் மிக வேகமாக எனது எல்லாத்துக்கும்  சேர்ந்து ஓடிக்கொண்டிருந்தது .கருப்பு கோர்ட் அணிந்த தெய்வங்கள் அங்காங்கே நடமாடி கொண்டிருந்தன  .

மணி 9:45 , இன்னமும் என் பெயரை கூப்பிடவில்லை அது போக இன்னமும் போக்குவரத்து பிரிவு சம்பந்தமான எந்த ஒரு கேசையும் எடுக்க ஆரம்பிக்கவில்லை. எனக்கு வியர்க்க ஆரம்பித்து ஆறாய் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது  ! கொஞ்ச நாள் முந்தி கோயில் அலுவல் ஒன்றுக்காய் சென்று கொண்டிருந்தபோது தொலைபேசியில் பேசியபடி வாகனம் ஓட்டிய குற்றத்துக்காய் கோட்ஸ் க்கு எழுதிவிட்டான் அந்த நேர்மையான காவல் அதிகாரி .நானோ அந்த சம்பவத்தை அடியோடு மறந்தே போயிருந்தாலும்  வீட்டில் ஒரு விசேசத்துக்காய் வந்த போலிஸ்கார உறவினர்(அவரிடம் ஏற்கனவே எப்படி கோட்ஸ் நடைமுறை என தொலைபேசியிருந்தேன்  )  ஒருவரே நாளைக்கு உனக்கு கோட்ஸ்ல  கேஸ் இருக்குதே என்ன செய்ய போற என கேட்டதும் தான் அலற ஆரம்பித்தேன்!

சீ வெட்கம் விடிஞ்சா கல்யாணம் இருக்கு ; கோட்,  பொலிஸ் ந்னு போன விளங்குமா? வீட்டிலே அம்மா ஒருபக்கம் திட்ட ஆரம்பித்திருந்தாள். 

காலையிலே எழுப்பி கல்யாணத்துக்கான சகல சம்பிரதாயங்களை எல்லாம் செய்து முடித்து விட்டு  , பக்கத்தில் இருக்கும்  கல்யாணம் நடக்க இருக்கிற கோவிலையும் எட்டி பார்த்தால் அங்கு எல்லா ஏற்பாடுகளையும் சரியாக செய்தே வைத்திருக்கிறார்கள் கோவில் வேலையாட்கள்.எனக்கு மனசு கல்யானத்தில் இருந்தாலும் கோட்ஸ் , பைன்காசு ,லைசென்ஸ்  என தலை அங்கேயே சுற்றி சுற்றி போனது .  .

வருவது வரட்டும் என்றென்னி எப்போதும் எனக்கு துணைக்கு வரும் அண்ணாவின் மகனை அழைத்து ஒரு திட்டம் போட்டேன் . மூகூர்த்தம் 12:20 க்கு தான் தொடங்குது , நான் எப்பிடியும் 11 மணிக்கு முதல்ல வந்துடுவன் .எப்பிடியாச்சும் என்னத்தையாவது சொல்லி சமாளி ! எனசொல்லி  கோட்ஸ் க்கு போகபோவதாய் சொல்ல திகைத்து போனான். 

மனசு கணக்கு போட்டது 10 :15 க்கு கேஸ் முடிய கார எடுத்தா 11 மணிக்கு வீட்ட போகலாம் உடனே வெளிகிட்டா கல்யாணத்து ரெடி   . பொண்ணு வீட்டு காரங்களுக்கு ஏதாச்சும் இதுல தெரிஞ்சுது என் பாடு அதோ கதி.கோட்ஸ்சில் உள்ள தெரிந்தவரை வைத்து எனது கேசை முதல் கேசாக மாற்றி வைத்து கொண்டாலும் இன்னமும் டென்சன் குறைந்த பாடில்லை ; ஆடாமல் அசையாமல் என் பெயரை எப்போ கூப்பிடுவார்கள் என்றே காதை விளித்து வைத்து கேட்டு கொண்டிருந்தேன்.

கேசவ மூர்த்தி  பெயரை கேட்டதும் தான் தாமதம்;  ஜட்ஜ் ஐயா கேட்டதுக்கெல்லாம் தலையாட்டி விட்டு தெரிந்த பொலிஸ் காரர் உதவியுடன் பைன் ,அது இது என எல்லாம் நடைமுறையையும் முடித்து ,பார்க்கிங்கில் கிடக்கும் காருக்குள் ஏறி மொபைலை எடுத்தேன் .8  மிஸ்ட் கோல் 5 மெசேஞ்  என பல்லை இளித்தது ,அது சரி நான் தொலைஞ்சேன் எல்லாம் சொதப்பி விட்டது என நினைந்து கொண்டே அக்சிலேட்டரை மிதிக்க ஆரம்பித்தாயிறு.

 கடிகாரத்தை  திருப்பி பார்த்தேன்  10.45 .  ஒருவழியாய்  வந்து  சேர்ந்து வீதியிலே  காரை நிறுத்தி விட்டு உள்ளே போனேன் .வீட்டில் முன் விறாந்தையில் சாய்மான கதிரையில்  அம்மா  உட்காந்து கொண்டிருந்தாள்,  ,பூனை போல போல பதுங்கி உள்ளே  போயி    குளித்து  முழுகி   எலவே எடுத்து வைத்திருந்த வேட்டி ,அது  இது என எல்லா   வஸ்திரங்களையும்  அணிந்து  கொண்டு காரிலேயே  கோவிலுக்கு  போனேன்  .எல்லோரும்  என்னையே  ஒரு  விதமாய்  உற்று  உற்று பார்க்க  ஒருமாதிரியாய்  நெளிந்து கொண்டே உள்ளே போய்விட்டேன்  .நான்  பட்ட பாடு  இவங்களுக்கு எங்க புரியபோது   ஓசி சோறு தின்ன வந்த கூட்டம்  .என மனசுக்குள் எல்லோருக்கும்  திட்டிகொண்டே;  கால் கழுவும் இடத்துக்கு போக   தாயை கண்ட  கண்டுகுட்டி துள்ளி ஓடிவருவது போல  ஓடி வந்தான் அண்ணாவின் மகன் .

பொம்பிளையிட ஆட்கள்   வந்துட்டங்களா?

இன்னும் இல்ல

ஒரு பிரச்சனையும் இல்லையே,?யாரும் என்ன  எங்க எண்டு கேக்கலியா ?

எல்லாம்  சரி !! கேட்டாங்க தான்    ஆனா  ஒரு மாதிரி  சொல்லி  சமாளிச்சுட்டேன்...




ஆசன பலகையில்  உட்கார குனிந்த போது  பின்னாலே  இருந்து  ஒரு குரல் கேட்டது

என்ன  ஐயா  ? கோட்ஸ் கேஸாமே? என்ட கலியாணநாள் அன்டுதான இந்த கேசும்  வந்து சேரனும் .அப்பா உங்களுக்கு  கோல்  எடுத்தவர்  ஏசவாம் எண்டு நல்ல காலமா ;போன எடுக்கல  நீங்க    ..


அந்த கொடுமைய ஏன்டாம்பி கேட்பான்  ! முருகா  பிள்ளையாரே  சொல்லி  கொண்டே   கணபதி  கோமம்  செய்ய தொடங்க  ஆரம்பித்தேன்  நான் .














Wednesday, September 16, 2015

சமூகம்

சிறுகதை ((முயற்சி ))
சமூகம்
தம்பி !! ரெண்டு பக்கமும் நல்லா பாத்துட்டு வாகனம் வராத நேரமா பார்த்து ரோட்டை கடப்போம் என பதினெட்டாவது முறையாக சொல்லியிருப்பார் என் மாமா .
ஆறு மாசம் நடந்த விபத்தில் காலை இழந்து இப்போ என் முன்மே மூன்று சக்கர சைக்கிள் வண்டியில் உட்காந்திருக்கும் ஒரு ஒய்வு பெற்ற அரச ஊழியர் அவர் .
தன்னால் எதுவும் தனியே செய்ய முடியுமென கூறி இந்த கையால் சுற்றி ஒட்டும் வண்டியிலே எல்லா இடத்துக்கும் போய் தன் வேலைகளை முடிக்கும் ஒரு தன்னம்பிக்கையாளனும் கூட. நேற்றைய மழையில் நனைஞ்சு கொஞ்சம் காய்ச்சல் அடிப்பதால்தான் என்னை உதவிக்கு கூப்பிட்டிருந்தார் . பென்சன் காசிலே எனக்கும் நூறு இருநூறு என அவர் தருவதால் அவசரமாய் கொடியில் கிடந்த சாரனை எடுத்து கட்டி கொண்டே அவருக்கு உதவியாய் வண்டியை பின்னாலே தள்ளிகொண்டு வந்துவிட்டேன் .
"இலங்கை வங்கி" என பெரிய எழுத்து போர்ட் வீதிக்கு அடுத்த பக்கம் வியாபித்து இருந்தது . அந்த வங்கிக்குள் இருந்தே வெளியேறி வந்து கொண்டிருந்தான் அவன், எங்கள் பக்கம் நோக்கி வர தொடங்கிய போதே புரிந்துகொண்டேன் ,எங்கள் அருகில் சிங்கம் போன்று நிற்கும் அந்த விலையுயர்ந்த கார் அவனுடையதாக தான் இருக்கவேண்டும் ;அவனின் தோற்றமும் உடையும் அப்படியே பறைசாற்றியது . அவசர அவசரமாய் வாகனங்களுக்கு இடையே புகுந்து கொண்டு வீதியை அவனோ குறுக்கறுக்க ; மாமா பதறி கொண்டே ;தம்பி கவனம் கவனம் என சொன்னது அவனுக்கு விளங்கியிராது என்றே நினைக்கிறேன் .
கார் கதைவை அவசரமாய் திறக்கமுயன்றவன் ஏதோ நினைவுக்கு வந்தவனாய் திடீரென தனது மணிபேர்ஸ்சை திறந்து கொண்டே எங்களை நோக்கி வந்து நூறு ரூபா பணத்தை மாமாவின் மடியில் அநாகாசயமாய் தூக்கி எறிந்து விட்டு கண்மூடி இமைப்பதுக்குள் காருக்குள் ஏறி புறப்பட்டு விட்டான்.
நான் அவனின் செய்கையால் திகைத்து போனேன் ! எப்படி எங்களை இப்படி இரந்துண்பவர்கள் என நினைத்தான் , எங்கள் உடைகளா? அல்லது அவன் கார் அருகிலே கட்டை வண்டியுடன் நிற்பதால் காசு கேட்கவே நிற்கிறோம் என நினைத்திருப்பானா பலவாறாய் ஜோசிக்கும் போதே மாமா என்னை பார்த்து சிரித்து கொண்டே சொன்னார்,
உலகம் இதுதாண்டா மகனே , இப்பிடி மூணு சக்கர வண்டியில காலோ கையோ முடியாமா திரிஞ்சாலே பிச்சையெடுக்கிறவன் ,அநாதைன்னு முடிவு பண்ணிடுவாங்க, எதுக்கும் காசை எடுத்து வச்சுக்க உனக்கு போனுக்கு ரீலோட் பண்ணவாச்சும் உதவும் என சிரித்து சொல்லி சிரித்து கொண்டிருந்தார் .
அந்த சிரிப்பில் ஒரு ஆழமான வலி புதைந்திருந்ததை நான் அவதானிக்க தவற வில்லை.

Tuesday, September 1, 2015

கொலைக்கு ஒரு கொலை

கொலைக்கு  ஒரு கொலை 

அலகை கொஞ்சம்  உள்ளே  விட்டு    குடலை வெளியில்  எடுத்து  இழுத்து   உருசி பார்த்து கொண்டிருகிறது காக்கைகள்  ,சாம்பலும் கருப்பும் கலந்த சாத்தன்  வகை பூனை  வீதி  வழி  வழிந்தோடும்  என் "பி பொசிட்டீவ்" வகை குருதியை நாக்கை சுழட்டி சுழட்டி  குடித்தும்  உருசித்தும் கொண்டு இருக்கிறது , உற்று  பார்க்கிறேன்  அதே  பூனைதான்  ;முழுவதுமாய்  உறுதி செய்து விடுகிறேன் அந்த  பூனைதான்  இது .

அவரசமான  பயணமொன்றில்  சகுனம் பாராது   குறுக்கே  பாய்த்து  சக்கரத்தின்  அடியில் மாட்டி உயிரை  
 விட முயன்ற  அந்த பூனைதான்  .திரும்பி  பார்க்க தைரியமில்லா  மனசினால்;  அப்படியே ஓடி வந்த  என்னை தான்  கனவில்  கொலை செய்து  குருதி குடித்து கொண்டிருகிறது   அந்த  பூனை!!