Sunday, May 25, 2014

அந்த குட்டி நாய்




கிரீச்ச்ச்ச்ச்ச் சத்தத்துடன் சேர்ந்தே கேட்டது "வவ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ் வவ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்"எனும் சப்தமும் , அதுதான் அதே வாலில் கறுத்த புள்ளியுடன் விலாசம் மறந்துபோன விருந்தாளியாய் வீதியின் குறுக்கும் நெடுக்குமாய் ஓடி தனியே வாகனங்களுடன் கபடி ஆடிக்கொண்டிருந்த அதே அந்த "பிரவுன் கலர்"   அநாதையான நாய்க்குட்டியின் சப்தம் தான்

மின்னலை விட கொடிதாய் ஓடிக்கொண்டே இருக்கிறது அந்த சிவப்பு கலர் உயர்ரக கார்,குட்டிநாயை அடித்து விட்ட இறுமாப்புடன் கொஞ்சம் அதிகமாய் மீசையை முறுக்குவது போலே முறுக்கிகொண்டே பறந்து கொண்டிருந்தது அது.

நேற்று கூட காலைஉணவை இதே கடையில் உண்டு கொண்டிருக்கும் போது போட்ட ஒரு வடைத்துண்டுக்காய் அதன் அந்த கறுத்த புள்ளி வாலை இடம் வலமுமாய் குறுக்கு நெடுக்குமாய் ஆட்டி அதன் விசுவாசத்தை காட்டியதெல்லாம் நினைவுக்கு வந்து போகின்றது .

இதே போலே ஒரு வாலில் கறுத்த புள்ளியுடனான நாய் ஒன்றை போனவருடத்துக்கும் முதல் வருடமளவில் அம்மா ஆசையுடன் வளர்த்து  அம்மாவின் திடீர்மறைவுடன் அந்த நாயும் காணாமலே போயிருந்தது ,அடுத்த ஊர் கோவில் வளவில் இறந்து கிடந்ததாய் கூட யாரோ சொல்லியிருந்தார்கள் அந்த நாயின் உருவ அமைப்பில் ஒத்திருந்ததால் கூட  இந்த குட்டிநாயை எனக்கு பிடித்திருந்தது .ஒரு நாய்க்கூடு அடித்து விட்டு இதை கொண்டு போய் விடுவோம் என எண்ணியிருந்தேன் .

கொஞ்சம் வேகத்தை  கூட்டியே நடந்திருந்தாலும் நான் போய் சேரும் முன்பே நான்கைந்து பேர் கூடியிருந்தனர்
கொஞ்சம் விலக்கி தலையை உள்ளேவிடும்போதே  அதற்கு உயிர் கொஞ்சமாச்சும் மீதி இருக்கும் பட்சத்தில் வீட்டுக்கு கொண்டு போகலாம்  எண்ணியே எட்டி பார்த்தேன் 

 உள்ளே "சுச்ச்சு சுச்ச்சு சுச்சு " என கையில் அதை பிடித்து கொண்டே அதன் உடைந்(த்)து போன காலை வருடிகொண்டிருந்தான் அவன் ! திடீரென யார் இவன்? என அடையாளம் கான்பது கடினமாய் போயிருந்தாலும் சில வினாடிகளில் இலகுவாய் அவனை அடையாளம் கண்டுகொண்டிருந்தேன் .
பக்கத்து கோவில் சுவரோரத்திலே யார்?எங்கிருந்து வந்தான்? எப்படி சாப்பபிடுவான்?எப்படி எங்கே குளிப்பான் என யாருக்குமே விடை தெரியாத அநாதை பிச்சைகார கிழவனே அந்த குட்டி நாயை தூக்கி வருடிகொண்டிருந்தான்!

அவ்வளவு பெரிய அடியாய் தெரியவில்லை ,சின்னதாய் அதன் மெல்லிய பிஞ்சு காலின் ஓரத்தில் சிறு கீறு  ,அதுக்க்குத்தான்    இப்படி ஒப்பாரி வைத்து ஊரை கூட்டிகொண்டிருந்தது  .  குட்டிநாய் ஒப்பாரி வைத்ததாலும் அவன் கண்ணிலே நீர் கோர்த்து இருந்தது .அடிக்கடி அவனை பார்த்திருந்தாலும் ஒருநாளும் அவனின் தனிமை ,வறுமை எண்ணி அவன் அழுததோ ஆர்பாட்டம் செய்ததோ நினைவில்லை யார் எதை கொடுத்தாலும் உண்பான் அவ்வளவுதான் 
குட்டி நாயை அவனிடம் இருந்து பிரிக்கும் எண்ணம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் தூரத்துக்கு போய்கொண்டிருந்தது .அவனின் அழுகை இன்னும் அதிகரித்து கொண்டு இருந்தது 

அந்த நாய்குட்டி யாரிடம் போகவேண்டுமோ அவனுடமே சேர்ந்திருக்கிரது என எண்ணி நானும் வீடு திரும்ப எத்தனித்தேன் .