Friday, May 30, 2014

மைனா கூட்டமும் வீடும்

இரண்டு மூன்று நாட்களாய் மீண்டும்  அந்த மைனா கூட்டத்தினை எங்கள் வீட்டு வாசலில்அவதானிக்க முடிந்தது,அதில் நேற்றுகூட ஒன்று என் மோட்டர்வண்டியில் ஏறி இருந்து தன் ஜோடியோடு ஏதோ காதல் கதை பேசிக்கொண்டிருந்தது ..

சுமாராக ஒராண்டுக்கு முதலில் எங்கள் வீட்டின் வாசலிலே ஒவ்வொரு நாளும் கூடி கும்மாளடித்திருந்த மைனா கூட்டமாகத்தான் அது இருக்க  வேண்டும்.மொத்தமாய் நான்கிலிருந்து ஏழு எனும் அளவில் மைனாக்கள் எப்படியும் ஒவ்வொரு நாளும் வீட்டுவாசலுக்கு வந்துவிடும்.

அந்த மொத்த மைனா கூட்டமும் அவசரகாலத்தில் வேற்றுநாட்டு விமானதளத்தில் இறங்கும் விமானங்கள் போல ஒன்றன்பின் ஒன்றாக எங்கள் வீட்டு வாசலில் இறங்கும் .எங்கிருந்து எப்படி வருகின்றன என தெரிந்திருக்காது .ஆனால் அவை இறங்கும் அந்த நேரம் எப்படி அம்மாவுக்கு தெரியும் என எனக்கு தெரியாது .சரியாய் தனது அப்பாவும் அம்மாவும் அலுவலகத்து  போனதும் தனித்து போகும் பேத்தியை  தூக்கி மடியில் வைத்து கொஞ்சும் நேரத்தில் அப்படி அந்த மைனாக்கள் வந்து இறங்க தொடங்கும் .ஒவ்வொருநாளும் ஏதாச்சும் ஒரு பரிசுப்பொருள் அவைகளுக்காய்  காத்திருக்கும் பருப்பு,நேற்று மீந்து போன பயற்றங்காய் என ஒவ்வொருநாளும் அவற்றுக்காய் வேறுபட்ட மெனு வைத்திருப்பாள் அம்மா!

சமையலுக்காய் ஆயத்தம் செய்துகொண்டிருக்கும் போது கையில் வைத்திருக்கும் மரக்கறி கழிவுகளை  கொட்டிவிட்டு அவைகள் உண்பதை பேத்திக்கு காட்டி கொஞ்சிக்கொண்டிருப்பாள்! மைனாக்கள் என்  அம்மாவை பார்க்க ஒவ்வொருநாளும் வந்து போகின்றதோ இல்லை அவைகளை பார்க்கதான் அம்மாவும் பேத்தியும் உட்காந்திருக்கிறார்களோ?? எனும் சந்தேகம் எனக்கு பலதடவை வந்திருகிறது 

மைனாக்களுடன் அம்மா பேசும்விதமும் அவற்றோடு ஒட்டிஉறவாடும்  விதமும் பார்ப்பதற்கே அலாதியானவை.மைனாக்களுடன் இன்னுமொருவகை குருவிகளும் (அதற்கு பெயர் கூட பீக்கழுவான் என அம்மாதான் சொல்லிதந்திருந்தாள் )வந்தாலும் அவை தள்ளியே இருந்து வேடிக்கை மட்டும் பார்க்கும். மைனாக்கள் பேசும் மொழியை எப்படி அம்மா அறிந்திருப்பாள் எனும் வியப்பு இப்போதும் தொக்கி நிற்கின்றது மனதில் ,சூசூசூ ,கூக்கூ என சப்தங்களுடன் அவைகளுடன் பேசிக்கொண்டிருப்பாள் அம்மா.அவள் உட்காந்து கொண்டிருக்கும் அந்த சாய்மான கதிரையின் கீழே பயமில்லாமல் வந்து போக பழகியிருந்தன அவை . மைனாக்கள்  வர மறந்த நேரங்களில் அல்லது பிந்திபோன நேரங்களில் "மைனா இங்கே வா வா" என ஒரு பாடல்  பேத்தியுடன் கோரஸாக ஒலிக்கும் .அந்த பாடல் கேட்டு சற்றே நேரத்தில் விர்விர் என்று வாசலில் இறங்கி சிரிக்கும் மைனாக்கள் !  எங்கிருந்து இவை வருகின்றன என தேடியே கொஞ்சம்  சளைத்திருப்பேன் ,அம்மாதான் சொல்லியிருந்தாள் அந்த விஸ்ணு கோவில் கோபுரத்தில் இருந்து தான் இவைகள் வந்திருக்கவேண்டும் என்று. ரெண்டு தரப்பும் பேசிகொள்ளும் போது சொல்லி கொடுத்திருக்கும் போல.

எனக்கு தெரிந்து சின்னதாய் மிகவும் காரமான "பீஸ்வன் கொச்சிக்காய்" அல்லது சீரக மிளகாய் கன்று என சொல்லப்படும் ஒன்றை ,யாழ்பாணம் போன யாரிடமோ சொல்லி வாங்கி பழைய வாகன டயரில் மண்ணை நிரப்பி( அதை நிரப்ப சொல்லி என்னை ஆயிரம் தடவை கேட்டதும் நானோ அப்புறமா செய்யலாம் என சொல்வதும் ஒருநாள் அவாவ மண்ணை அள்ளி கொட்டி )அந்த மிளகாய் கன்றை நட்டு சுற்றி கம்பி வலையால் சின்னதான ஒரு சுற்றுவேலி அமைத்திருந்தாள் .அது பூத்து காய்க்கதொடங்கிய போதெல்லாம் அதை அருகில் நின்று எண்ணுவதும் ரசிப்பதும் என சுவாரசியமான ஒரு பந்தத்தினை அதனோடு உண்டாக்கியிருந்தாள்.ஒரு நாள் எல்லா பூ,பிஞ்சு காய்களை அந்த மைனா கூட்டம் துவம்சம் செய்திருந்தது .அடுத்த நாள் வந்திறங்கிய அவற்றை துரத்தவும் முடியாமல் ஆசையாய் நாட்டி வளர்த்த மிளகாய் செடியை அவற்றுக்கே தாரைவார்த்து கொடுத்திருந்தாள்!!அப்படியாய் அவற்றோடு ஒரு பாசம் வைத்திருந்த ஒரு சீமாட்டி


ஆசையாய் வளர்த்த மிளகாய் செடியின் பூ பிஞ்சுகள் என பாராது துவம்சம் செய்த குற்ற உணர்ச்சியினாலோ என்னமோ, வராமலே போன அந்த மைனா கூட்டம்  இப்போது வந்திருக்கிறது .பாவம்  அவைகள் உண்டு மகிழ அந்த மிளகாய் செடியும் இல்லை ,அதை விட    அவற்றுடன் கதை பேச அம்மாவும் இப்போது இல்லை   அவற்றுடன் பேச , அதன் மொழி தெரியாத நான் எப்படி சொல்லுவது அம்மா திடிரென இறந்துபோன கதையை !! 

Wednesday, May 28, 2014

ஐ லவ் யு டி பாகம் 1

ஆயிரம் கோடி ஐ லவ் யு க்களுடன் உனக்கான என் முதல் காதல் கடிதம் இது


எப்போது உன்னை காதலிக்க ஆரம்பித்தேன் என்று   உனக்கும் ஏன்  எனக்கும் தெரியா ஒரு காதல் நம்மதுடி !!

அன்னைக்கொரு நாள்  நீ அலுவலகம் போகும் அந்த  பேருந்துக்காக காத்துநிற்கும் போது  , "பைக்"கில்  நான் உன்னையே பார்த்து கொண்டு போனதும் நீயோ வேற்று கிரகவாசியை பார்க்கும் கிராமத்து சிறுமி போல் வெறித்து பார்த்து விட்டு அலட்சியமாய் திரும்பியிருந்தாய் அன்னிக்கே முடிவெடுத்திருந்தேன்  என் "ரேபேன் " கிளாஸ முதல்ல கழட்டி வீசனுமுன்னு
ஆனாலும் உனக்கே  தெரியாத ஒன்னு அன்னைக்கு "பைக் க திருப்பி திரும்பவும்  உங்கிட்ட வந்து பேசிட்டு போயிருந்தேன் .அப்போதே உங்களை போலவே ஒரு பையன் போயிருந்தான்ன்னு அந்த கண்ணாடி போட்டதால  மதிக்கல நான் ன்னு சொல்லி நீ எனக்கு கொடுத்த அந்த "பல்ப் " கே ஆயிரம் ஐ லவ் யு டி .


உங்க அப்பா காதலுக்கு சம்மதிக்காட்டி ஓடிப்போவோமாடி??? என நக்கலாய் நான் கேட்ட கேள்விக்கு ,இல்லப்பா  என் கால்ல ஆபரேசன் பண்ணி இருக்கு என்னை  ஓடக்கூடாது ன்னு டொக்டர் சொல்லியிருகாருன்னு சீரியசாவே பதில் சொன்ன அப்பாவி  பொண்ணுடி  நீ ,அதுக்காகவே ஆயிரம் ஐ லவ் யு டி


பேச்சு வாக்கில் உனக்கு நீலகலர் பிடிக்கும் என தெரிந்து கொண்ட நான் ,நீ ஒரு நாள் என்கிட்ட உங்களுக்கு என்ன கலர் பிடிக்கும் என கேட்டதும் நீலந்தான் என எதேட்சையாய் சொன்னதும் உன் முகத்தில் புரித்து போன அந்த சந்தோசத்துக்காகவே அன்றிலிருந்து உன்னோடு சேர்த்து உன் நீல கலரையும் லவ் பண்ண ஆரம்பிச்சிருந்தேனடி !அதுக்காகவும் ஆயிரம் ஐ லவ் யு டி


நீ வரைந்த ஓவியங்களை எனக்கு தொலைபேசியில் எனக்கு மொழிபெயர்க்கும் தருணங்களில் "ஹலோ என்ன தூங்கிட்டிங்களா " என இடை இடையிலே கேட்டு ஓவியம் சார்ந்த என் அறிவை புரிந்து வைத்திருந்ததுக்கே இன்னும் ஆயிரம் ஐ லவ் யு டி

என்னை ஒரு நாள் பாடசொல்லி நீ  நச்சரித்ததும்,நானும்  ரெண்டு வரி பாடி முடிக்காமலே போதும்பா போதும் உங்க பாட்டு அப்படியே புல்லரிக்க வச்சுட்டது ன்னு நாசுக்காய் நாகரிகமாய் நக்கல் பண்ணியதுக்குமே இன்னமும் ஆயிரம் ஐ லவ் யு  டி சொல்லலாமடி

கலியாணம் கட்டியதும் என்னடி பண்ணுவாங்க என நான் கேட்டதும் ,எனகென்ன தெரியும் அறைக்குள்ள [போன அப்புறமா "லைட் " ஒfப் பண்ணிடுவாங்களே ன்னு மிகவும் சீரியசாவே பதில் சொன்ன அப்புராணி பொண்ணுடி நீ .. நான் நினைச்சு நினைச்சு சிரிக்கும் அந்த "வேலைக்காரியும் கழுதையும்"  ஏ ஜோக்கை எப்படி புரிய வைப்பதுடி ன்னு குழம்ப வைத்துக்கே
இன்னமும் ஆயிரம் ஐ லவ் யு டி


பேசும் தருணங்களில் எல்லாம் என்னை எந்த அழவுக்கு லவ் பண்ணுறிங்க ன்னு கேட்பதும் ஆயிரம் மொக்கையான பதிலை சொல்லியும் இன்னமும் இன்னமும் அடங்காமல்  கேட்கும் உன் காதலுக்கே மொத்தமாவே  ஐ லவ் யு டி



அடுத்த கடிதத்தில் சந்திப்போம் !!





(சொக்லேட் பேஜ்  சைந்தவி எபெட்  கடிதம் இது )






தாமதம்






அடிக்கடி கையை திருப்பி  திருப்பி பார்த்ததில் கோபமோ,என்னவோ தெரியவில்லை இன்னமும் கொஞ்சம் வேகமாகவே கடிகாரம் சுற்றிக்கொண்டிருந்தது .கைகாட்டி நிற்க சொல்லியும் ஊர்ந்து வந்த  நான்காவது பஸ்சும் நிறுத்தாமலே போய் விட்டான் , "பொண்டிங்" தாடியை சொறிந்து கொண்டே நேரத்தை சரிபார்க்கையில் மணிக்கூடு  இன்னமும் பத்து நிமிடத்தை தின்று ஏப்பம் விட்டிருந்தது அவசர அவசரமாய் மனைவி செய்து தந்ததில்  ஓரத்தில்கருகி போன ஒற்றை தோசையினை அள்ளி புகுத்தி கொண்டு அரக்க பரக்க பஸ் ஏற ஓடிவந்திருந்தான்."இன்னுமொன்னு சாப்பிட்டுட்டு போங்க ஒன்னே ஒன்னு  "என்ற  மனைவின் சப்தம் மீண்டும் மீண்டும் ரீங்காரமிட்டு வயிற்றுக்குள் பசியோடு ஒரு கச்சேரி நடத்திகொண்டிருந்தது .

சீய்!! பாழாய் போன "பைக்" இப்படி துரோகம் செய்துவிட்டதே என கோபம் ஒருபக்கம் ,விரைவாய் போய் சேர்ந்துவிட வேண்டும் எனும் தவிப்பு ஒரு பக்கம் .நேற்று பின்னேரம்  பைக்கில் போன போதுதான் டயரில் அந்த சின்ன ஆனி ஏறியிருக்க வேண்டும் ,இதெல்லாம் வில்லனாய் வந்து சேருமென யார் கண்டார் .

மொத்தமாய் பஸ் ஏற வந்து முப்பது நிமிடத்துக்கு மேலாகி விட்டது இன்னமும் பஸ் ஏறியபாடில்லை . வழமையாகவே அலுவலகத்துக்கு தாமதமாகி வருவோர் பட்டியலில் முதலிடத்தில் குத்துக்கால் போட்டு  இவன் பெயர் உட்காந்திருக்கும் .இன்றும் தாமதத்துக்காய் தீம்தக்கடி தக்கடி என குதிக்க இருக்கும்  அந்த அரைகுறை மஜேனரை எப்படியெல்லாம் சமாளிப்பதென பயந்து முதலிரவு அறைகுள் போக காத்துநிற்கும் புதுப்பொண்டாட்டி போல ஆயிரம் தடவை ஜோசித்துகொண்டான்.

நேற்றே அலுவலகம் முடிந்து போகும் போதே ,நாளைக்கு எல்லோரும் ஒன்பது மணிக்கு  முன்பே ஆஜராகி விடவேணும் எனும் கண்டிப்பான உத்தரவு பிறப்பிக்க பட்டிருந்தது   சொல்லிமுடித்த பின்னர் அவனை பார்த்து ஒருவித சிரிப்பும் சிரித்திருந்தார் ,அந்த சிரிப்பின் அர்த்தம் புரிந்ததில் தான் இத்துணை அவசரமாய் இன்று எண்ணெயில் போட்ட அப்பளமாய் தத்தளித்து கொண்டிந்தான் .

பைக் பஞ்சர் ,மகளுக்கு காய்ச்சல் ,அம்மாவுக்கு உடம்பு சரியில்லை என சொல்லிய பொய்  எல்லாவற்றையும் மனேஜரே மனபாடம் செய்திருப்பார் என்ன சொல்லலாம் எப்பிடி பொய் சொல்லலாம் என ஆயிரம் ஒத்திகைகளை மாறி மாறி நிகழ்த்தி கொண்டிருந்தது மனசு ,ஆனால் கண்களோ வரவிருக்கும் பஸ் வண்டியை நோக்கியே இருந்தது .

ஆமையை விட சற்றே வேகமாய் ஊர்ந்து போகும் வாகன நெருசலும் இன்னமும் எரிச்சலையே ஊட்டிக்கொண்டிருந்தது!!அப்போதுதான் கவனித்தான்  வரிசையில் போய் கொண்டிருந்த ஒரு உயர்ரக புத்தம் புது கார் வரிசையை விட்டு விலகி நிற்பதும் அதிலிருந்து  வெள்ளை நிற முழுநீள சேர்ட்டுடனாதும் , ரெண்டுக்கும் அதிகமான மோதிரங்களுடன் மினிங்கிகொண்டிருக்கும் விரல்களும் தன்னையே வா வா வா என அழைப்பது போல் இருக்க,சுற்றும் முற்றும் திரும்பி திரும்பி பார்த்துகொண்டு உறுதி செய்திருந்தான் தன்னை தான் அந்த பணக்காரதனமான கை அழைத்ததென்று .

போகலாமா வேண்டாமா என மனசு ஜோசிக்கும் போதே கால்கள் நடையை கட்டியிருந்தன காரை நோக்கி ,காரின் கறுத்த கண்ணாடியை கீழே இறக்கி "ம்ம்ம்ம் ஏறுங்க"" திடிரென பயந்தே போனான் ,இருக்காதா பின்னே யாருக்கு பயந்து அலுவலகம் போய் என்ன ஏது பேசுவதென ஒத்திகை பார்த்தவர் கண்முன்னே கூடவே அவர் வண்டியில் வேறு ஏறச்சொன்னால்,

இல்ல சேர் நீங்க போங்க நான் பஸ்ல வாரன் 
இல்ல பரவாயில்லை வாங்க டிராப் பண்ணிவிடுறேன் 

பலிகொடுக்கும் ஆடு கத்த வார்த்தை வராமல் தவிக்கும் நிலையில் அவன் இருந்தான் ,வண்டியினுள்ளே
ஏறியதும் வண்டியின் ஏசி குளிரையும் தாண்டி " குப்பென"  வியர்க்க தொடங்கியிருந்தது .இயல்பாகவே இருக்கும் அந்த பயந்த சுபாவம் இன்று முடி போட்டு கொண்டு முன்னே வந்து நின்றே காட்டி  கொடுத்து நிற்கின்றது 

எப்படி பேச்சை ஆரம்பிப்பது என ஜோசித்து கொண்டிருக்கும் போதே அவராகவே பேச ஆரம்பித்திருந்தார்!! 

"பைக் பஞ்சர் ஆகிட்டுதாமே?? உங்க வைfவ் சொன்னாங்க ,என் ரெண்டாவது மகள் படிக்கிற வகுப்பு கிளாஸ்டீச்சர் உங்க வைfவ் தான் ,ஸ்கூலுக்கு பிள்ளையை கொண்டு விடும் போது சந்திச்ச்சு பேசினப்போதான் அவங்க உங்க வைfவ் ந்னு தெரிஞ்சுச்சு "
பராவாயில்லை ,இனி போகும் போது என் கூடவே வந்துடுங்க !! மனேஜர் பேசிக்கொண்டே போனார்.


காலையில் மனைவி ஊட்டிவிட்ட தோசை தித்திப்பாய் உள்ளிறங்கி போய்கொண்டிருந்தது இப்போதுதான் அவனுக்கு 



Monday, May 26, 2014

தமிழச்சி !!!!


பாவம் இன்றும்
பசியை போர்த்திக் கொண்டே 
தூங்க போயிருப்பாள்.

வயசு பதினாறிலே 
வாழ்க்கைப்பட்டவள்
வறுமையின் கழுத்தில் 
தாலியை தொங்கவிட்டிருக்கிறாள்

போர்த்திருவிழாவில் தொலைந்திருந்தாள்
பொன்னான கணவணை 
பின்னாலே போன தலைச்சன் பிள்ளையும்
மண்னோடே போயிருந்தான் !

ஒற்றை கைக்குழந்தை 
பசிக்கான விடை தேடி அவளின்
வற்றிய முலைக்காம்பு நாடும்

பத்துபாத்திரம் தேய்த்து
பிழைக்க வழி இருக்குமெனின்
கந்தல் உடை வழியே காமத்தை
உள் நுழைப்பான் எஜமானன்.

அப்பம் சுட்டு வறுமையை 
எரிக்க முயன்றால்
அப்பத்துக்கு விலை இல்லை
அவளின் இளமைக்கே விலை 

தாசியாய் இருந்திருந்தால்
தாராள வாழ்வுண்டு
தன்மானம் உள்ள 
தமிழ் பெண்ணாகி போனதனால்
இன்னும் பசியை போர்த்தியே
உறங்குகிறாள்!!



Sunday, May 25, 2014

அந்த குட்டி நாய்




கிரீச்ச்ச்ச்ச்ச் சத்தத்துடன் சேர்ந்தே கேட்டது "வவ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ் வவ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்"எனும் சப்தமும் , அதுதான் அதே வாலில் கறுத்த புள்ளியுடன் விலாசம் மறந்துபோன விருந்தாளியாய் வீதியின் குறுக்கும் நெடுக்குமாய் ஓடி தனியே வாகனங்களுடன் கபடி ஆடிக்கொண்டிருந்த அதே அந்த "பிரவுன் கலர்"   அநாதையான நாய்க்குட்டியின் சப்தம் தான்

மின்னலை விட கொடிதாய் ஓடிக்கொண்டே இருக்கிறது அந்த சிவப்பு கலர் உயர்ரக கார்,குட்டிநாயை அடித்து விட்ட இறுமாப்புடன் கொஞ்சம் அதிகமாய் மீசையை முறுக்குவது போலே முறுக்கிகொண்டே பறந்து கொண்டிருந்தது அது.

நேற்று கூட காலைஉணவை இதே கடையில் உண்டு கொண்டிருக்கும் போது போட்ட ஒரு வடைத்துண்டுக்காய் அதன் அந்த கறுத்த புள்ளி வாலை இடம் வலமுமாய் குறுக்கு நெடுக்குமாய் ஆட்டி அதன் விசுவாசத்தை காட்டியதெல்லாம் நினைவுக்கு வந்து போகின்றது .

இதே போலே ஒரு வாலில் கறுத்த புள்ளியுடனான நாய் ஒன்றை போனவருடத்துக்கும் முதல் வருடமளவில் அம்மா ஆசையுடன் வளர்த்து  அம்மாவின் திடீர்மறைவுடன் அந்த நாயும் காணாமலே போயிருந்தது ,அடுத்த ஊர் கோவில் வளவில் இறந்து கிடந்ததாய் கூட யாரோ சொல்லியிருந்தார்கள் அந்த நாயின் உருவ அமைப்பில் ஒத்திருந்ததால் கூட  இந்த குட்டிநாயை எனக்கு பிடித்திருந்தது .ஒரு நாய்க்கூடு அடித்து விட்டு இதை கொண்டு போய் விடுவோம் என எண்ணியிருந்தேன் .

கொஞ்சம் வேகத்தை  கூட்டியே நடந்திருந்தாலும் நான் போய் சேரும் முன்பே நான்கைந்து பேர் கூடியிருந்தனர்
கொஞ்சம் விலக்கி தலையை உள்ளேவிடும்போதே  அதற்கு உயிர் கொஞ்சமாச்சும் மீதி இருக்கும் பட்சத்தில் வீட்டுக்கு கொண்டு போகலாம்  எண்ணியே எட்டி பார்த்தேன் 

 உள்ளே "சுச்ச்சு சுச்ச்சு சுச்சு " என கையில் அதை பிடித்து கொண்டே அதன் உடைந்(த்)து போன காலை வருடிகொண்டிருந்தான் அவன் ! திடீரென யார் இவன்? என அடையாளம் கான்பது கடினமாய் போயிருந்தாலும் சில வினாடிகளில் இலகுவாய் அவனை அடையாளம் கண்டுகொண்டிருந்தேன் .
பக்கத்து கோவில் சுவரோரத்திலே யார்?எங்கிருந்து வந்தான்? எப்படி சாப்பபிடுவான்?எப்படி எங்கே குளிப்பான் என யாருக்குமே விடை தெரியாத அநாதை பிச்சைகார கிழவனே அந்த குட்டி நாயை தூக்கி வருடிகொண்டிருந்தான்!

அவ்வளவு பெரிய அடியாய் தெரியவில்லை ,சின்னதாய் அதன் மெல்லிய பிஞ்சு காலின் ஓரத்தில் சிறு கீறு  ,அதுக்க்குத்தான்    இப்படி ஒப்பாரி வைத்து ஊரை கூட்டிகொண்டிருந்தது  .  குட்டிநாய் ஒப்பாரி வைத்ததாலும் அவன் கண்ணிலே நீர் கோர்த்து இருந்தது .அடிக்கடி அவனை பார்த்திருந்தாலும் ஒருநாளும் அவனின் தனிமை ,வறுமை எண்ணி அவன் அழுததோ ஆர்பாட்டம் செய்ததோ நினைவில்லை யார் எதை கொடுத்தாலும் உண்பான் அவ்வளவுதான் 
குட்டி நாயை அவனிடம் இருந்து பிரிக்கும் எண்ணம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் தூரத்துக்கு போய்கொண்டிருந்தது .அவனின் அழுகை இன்னும் அதிகரித்து கொண்டு இருந்தது 

அந்த நாய்குட்டி யாரிடம் போகவேண்டுமோ அவனுடமே சேர்ந்திருக்கிரது என எண்ணி நானும் வீடு திரும்ப எத்தனித்தேன் .


Monday, May 12, 2014

நம்மளையும் மதிச்சு

தொழில்நுட்ப கல்லூரியில் இன்று இடைவேளை நேரத்திலே வகுப்பறை முன்னே மரத்தடி பெஞ்ச் ஒன்றில் அமர்ந்து கொஞ்சம் ஆசுவாச படுத்திகொண்டிருந்தேன் ( உண்மைய சொன்னால் காலையில் போட்ட மொக்கை போஸ்ட் க்கு இதனை பேரு வேலை வெட்டி இல்லாம லைக் பன்னிருக்கிறாகன்னு எண்ணிகொண்டிருந்தேன் )

சேர் !!

சத்தம் கேட்டதும் மொபைலில் புதைத்திருந்த முகத்தை கொஞ்சம் வெளியில் எடுத்து புருவத்தை ஏறிட்டேன் ,
தொழில் நுட்ப கல்லூரிக்கு சற்றும் சம்பந்தம் இல்லாத மூன்று முகங்களுடன் அலுவலக உதவியாளரும் நின்றிருந்தார்

சேர் !! இவங்க கொஞ்சம் பேச வேண்டுமாம் உங்க கூட

பேஸ்புக்கில் நாமதான் பிரபல்யம் ஆச்சுதே !!அதுதான் ஏதும் பேட்டி கீட்டி எடுக்க வந்திருப்பாகளோ பார்த்தால் வெறும் கையை ஆட்டிக்கொண்டு வந்திருகிறார்கள் (((த்தூதூதூ ))

ம்ம்ம்ம் இருங்கோ !! என்ன விஷயம் ?

நாங்க மட்டகளப்பு சென் மைக்கல் ஹோலிஜ் ல படிக்கிறோம் ,



அட நானும் அங்கேதான் படித்தேன் !!

என நடக்க இருக்கும் விபரீதம் தெரியாமல் "மக்ஸ்வெல் பேட்டிங் செய்யுறானு தெரியாம போலிங் செய்ய வந்த அஸ்வின் போல" சொல்லியிருந்தேன்

ஸ்கூல் ல ஒரு கண்காட்சி(எக்ஸிபிசன் ) செய்யுறம் சேர் !!,
அதுல எலக்ரோனிக் சம்பந்தமான ஒரு புத்தாக்கம் செய்ய ஐடியா இருக்கு ,அதுக்கு உங்க ஐடியா ,அட்வைஸ் தேவை

சொல்லுங்க!!! நல்ல விஷயம் அதுக்கு என்ன செய்யணும் ?? என கொஞ்சம் கூட கூச்சமோ வெட்கமோ இல்லாமல் கேட்டேன்

"வயர்லெஸ் ல எலெக்ட்டிசிட்டி ரான்ஸ்மிசன்" அப்பிடி இப்பிடி என அவர்கள் இநோவேசன் பற்றி பேசிகொண்டிருந்ததை காது மட்டும் கேட்டு கொண்டிருந்தது ,ஆனால் மனசோ இந்த வடிவேலு ஜோக்கை ரிவைண்ட் செய்து பார்த்து பார்த்து சிரித்து கொண்டிருந்தது