Thursday, February 4, 2010

மாலை நேரம் நீயும் நானும்

ஒரு நாள் நீ 
சூரியன் மறைவதை 
பார்க்க வேண்டும் 
என்றாய் .நான் முடியாது 
என்றால் .என் என்று நீ
கேட்டாய் உன் கண்ணை 
மூடிக்கொள் நான் சூரியன் மறைவதை 
பார்கிறேன் என்றேன் .
அப்போது நீ பட்ட 
வெட்கத்தில் வானமே சிவந்து போய்ட்டு 

பறவைகள் கூடு திரும்புவதை 
நீ ரசித்து கொண்டு இருந்தாய் .
நானோ உன் இதய கூட்டுக்குள் 
இருந்து கொண்டு வெளியில் வர முடியாமல் தவிக்கிறேன்.

காட்டுக்குள் மேச்சலுக்கு சென்ற மாடுகள் வீடு
திரும்புவதையும் ரசிக்கிறாய் நீ 
உன் கூந்தளுக்குள் சிக்கி கிடக்கும் 
என்னை வெளியில் எடுத்து விடாமல் .

கவனமாய் வைத்துக்கொள் உன் கூந்தல் முடிகளை 
தென்றல் காற்று என்னிடம் கேட்ட்காமல் 
உன் முடிகளோடு தந்தி அடித்து இசை மீட்டி போகிறது

வா வீட்டுக்கு போய் விடுவோம் நிலவு உன்னை கண்டு 
வெட்கத்தில் வராமல் போய் விட போகிறது .
.